2 lipca 2017 r. Trzynasta Niedziela zwykła Rok A, I

2 lipca 2017 r.
Trzynasta Niedziela zwykła
Rok A, I

Pierwsze czytanie: 2Krl 4, 8-11. 14-16a Szunemitka przyjmuje proroka
Psalm responsoryjny: Ps 89 (88), 2-3. 16-17. 18-19 (R.: por. 2a)
Drugie czytanie: Rz 6, 3-4. 8-11 Nowe życie ochrzczonych
Śpiew przed Ewangelią: Mt 10, 40
Ewangelia: Mt 10, 37-42 Kto was przyjmuje, Mnie przyjmuje

PIERWSZE CZYTANIE:

 

Czytanie z Drugiej Księgi Królewskiej:

Pewnego dnia Elizeusz przechodził przez Szunem. Była tam kobieta bogata, która zawsze nakłaniała go do spożycia posiłku. Ilekroć więc przechodził, udawał się tam, by spożyć posiłek. Powiedziała ona do swego męża: «Oto jestem przekonana, że świętym mężem Bożym jest ten, który ciągle do nas przychodzi. Przygotujmy mały pokój górny, obmurowany, i wstawmy tam dla niego łóżko, stół, krzesło i lampę. Kiedy przyjdzie do nas, to tam się uda». Gdy więc pewnego dnia Elizeusz tam przyszedł, udał się do górnego pokoju i tamże położył się do snu. I powiedział do Gechazi: «Co więc można uczynić dla niej?». Odpowiedział Gechazi: «Niestety, ona nie ma syna, a mąż jej jest stary». Rzekł więc: «Zawołaj ją». Zawołał ją i stanęła przed wejściem. I powiedział: «O tej porze za rok będziesz pieściła syna».

Oto Słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY:

 

Na wieki będę sławił łaski Pana.

Na wieki będę śpiewał o łasce Pana, *
moimi ustami będę głosił Twą wierność
przez wszystkie pokolenia. Albowiem powiedziałeś: †
«Na wieki ugruntowana jest łaska», *
utrwaliłeś swoją wierność w niebiosach.

Na wieki będę sławił łaski Pana.

Błogosławiony lud, który umie się cieszyć *
i chodzi, o Panie, w blasku Twojej obecności.
Cieszą się zawsze Twoim imieniem, *
wywyższa ich Twoja sprawiedliwość.

Na wieki będę sławił łaski Pana.

Bo Ty jesteś blaskiem ich potęgi, *
a przychylność Twoja dodaje nam mocy.
Bo do Pana należy nasza tarcza, *
a król nasz do Świętego Izraela.

Na wieki będę sławił łaski Pana.

DRUGIE CZYTANIE:

 

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Rzymian:

Bracia: Czyż nie wiadomo wam, że my wszyscy, którzyśmy otrzymali chrzest zanurzający w Chrystusa Jezusa, zostaliśmy zanurzeni w Jego śmierć? Zatem przez chrzest zanurzający nas w śmierć zostaliśmy razem z Nim pogrzebani po to, abyśmy i my wkroczyli w nowe życie, jak Chrystus powstał z martwych dzięki chwale Ojca. Otóż, jeżeli umarliśmy razem z Chrystusem, wierzymy, że z Nim również żyć będziemy, wiedząc, że Chrystus powstawszy z martwych już więcej nie umiera, śmierć nad Nim nie ma już władzy. Bo to, że umarł, umarł dla grzechu tylko raz, a że żyje, żyje dla Boga. Tak i wy rozumiejcie, że umarliście dla grzechu, żyjecie zaś dla Boga w Chrystusie Jezusie.

Oto Słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

 

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Kto przyjmuje apostoła, przyjmuje Chrystusa,
a kto przyjmuje Chrystusa, przyjmuje Ojca, który Go posłał.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

EWANGELIA:

 

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza:

Jezus powiedział do apostołów: «Kto kocha ojca lub matkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. I kto kocha syna lub córkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. Kto nie bierze swego krzyża, a idzie za Mną, nie jest Mnie godzien. Kto chce znaleźć swe życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, je znajdzie. Kto was przyjmuje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, przyjmuje Tego, który Mnie posłał. Kto przyjmuje proroka, jako proroka, nagrodę proroka otrzyma. Kto przyjmuje sprawiedliwego, jako sprawiedliwego, nagrodę sprawiedliwego otrzyma. Kto poda kubek świeżej wody do picia jednemu z tych najmniejszych, dlatego że jest uczniem, zaprawdę powiadam wam, nie utraci swojej nagrody».

Oto słowo Pańskie.